Boiro - ORDENANZA FISCAL Nº 4 REGULADORA DO IMPOSTO SOBRE O INCREMENTO DE VALOR DOS TERREOS DE NATUREZA URBANA

Artigo 1º. Feito impoñible:

1. Constitúe o feito impoñible do imposto o incremento de valor que experimenten os terreos de natureza urbana e que se poña de manifesto a consecuencia da transmisión da súa propiedade por calquera título ou da constitución ou transmisión de calquera dereito real de goce, limitativo do dominio, sobre os referidos bens.

2. O título a que se refire o apartado anterior será todo feito, acto o contrato, calquera que sexa a súa forma, que orixine un cambio do suxeito titular das facultades dominicais de disposición ou aproveitamento sobre un terreo, teña lugar por ministerio da Lei, por actos mortis causa ou inter-vivos, a título oneroso ou gratuíto.

Artigo 2.-

1. Estará suxeito a este imposto o incremento de valor que experimenten os terreos que deban ter a consideración de urbanos, a efectos do Imposto sobre Bens Inmobles, con independencia de que estean contemplados como tales no Catastro ou no padrón do IBI. En consecuencia, estará suxeito o incremento de valor que experimenten os terreos cualificados como urbanos segundo o disposto no artigo 7.2 do RDL 1/2004, de 5 de marzo, polo que se aproba o texto refundido da Lei de Catastro inmobiliario.

2. Estará así mesmo suxeito a este imposto o incremento de valor que experimenten os terreos integrados nos bens inmobles como de características especiais a efectos do Imposto sobre Bens Inmobles. En consecuencia, estará suxeito o incremento de valor que experimenten os terreos cualificados como de características especiais segundo o disposto no artigo 8 do Real Decreto Lexislativo 1/2004, de 5 de marzo, polo que se aproba o texto refundido da Lei do catastro inmobiliario.

Artigo 3º.- Non está suxeito a este imposto:

a) O incremento de valor que experimenten os terreos que teñan a consideración de rústicos a efectos do Imposto sobre Bens Inmobles. En consecuencia si estará suxeito o incremento de valor que experimenten os terreos que deban ter a consideración de urbanos, ós efectos de dito Imposto sobre Bens Inmobles, con independencia de que se atopen ou non contemplados como tales no Catastro ou no Padrón de aquel.

b) As achegas de bens e dereitos realizadas polos cónxuxes á sociedade conxugal, adxudicacións que ó seu favor e en pago delas se verifiquen e transmisións que se fagan ós cónxuxes en pago dos seus haberes comúns.

c) As transmisións de bens inmobles entre cónxuxes ou a favor dos fillos, como consecuencia do cumprimento de sentencias nos casos de nulidade, separación ou divorcio matrimonial, sexa cal sexa o réxime económico matrimonial.

d) As achegas ou transmisións de ben inmobles efectuadas á Sociedade de xestión de Activos Procedentes da Reestruturación Bancaria , S.A., así como as achegas ou transmisións realizadas pola mesma, nos termos regulados no artigo 104.4 do Real Decreto Lexislativo 2/2004, de 5 de marzo , polo que se aproba o texto refundido da Lei reguladora de Facendas Locais

e) Non se producirá a suxeición ao imposto nas transmisións de terreos respecto dos cales o suxeito pasivo do imposto acredite a inexistencia de incremento de valor por diferenza entre os valores dos devanditos terreos nas datas de transmisión e adquisición

Para elo, o interesado en acreditar a inexistencia de incremento de valor deberá declarar a transmisión, así como aportar os títulos que documenten a transmisión e a adquisición, entendéndose por interesados, a estes efectos, as persoas ou entidades a que se refire o artigo 106 do TRLRFL.

Para constatar a inexistencia de incremento de valor, como valor de transmisión ou de adquisición do terreo tomarase en cada caso o maior dos seguintes valores, sen que para estes efectos poidan computarse os gastos ou tributos que graven ditas operacións: o que conste no título que documente a operación ou o comprobado, no seu caso, pola Administración tributaria.

Cando se trate da transmisión dun inmoble no que haxa solo e construción, tomarase como valor do solo para estes efectos o que resulte de aplicar a proporción que represente na data de pagamento do imposto o valor catastral do terreo respecto do valor catastral total e esta proporción aplicarase tanto ao valor de transmisión como, no seu caso, ao de adquisición.

Se a adquisición ou a transmisión fose a título lucrativo aplicaranse as regras do parágrafo anterior tomando, no seu caso, polo primeiro dos dous valores a comparar sinalados anteriormente, o declarado no Imposto sobre Sucesións e Doazóns.

Na posterior transmisión dos inmobles aos que se refire este apartado, para o cómputo do período de tempo ao longo do que se ten posto de manifesto o incremento de valor dos terreos, non se terá en conta o período anterior á súa adquisición. O disposto neste parágrafo non será de aplicación nos supostos de aportacións ou transmisións de bens inmobles que resulten non suxeitas en virtude do disposto no apartado 2 deste artigo ou na disposición adicional segunda da Lei 27/2014, do 27 de novembro, do Imposto sobre Sociedades.

Artigo 4º. Exencións obxectivas.- Están exentos deste imposto os incrementos de valor que se manifesten como consecuencia de:

a) A constitución e transmisión de dereitos de servidume.

b) As transmisións de bens que se atopen dentro do perímetro delimitado como Conxunto Histórico-Artístico, ou fosen declarados individualmente de interese cultural, segundo o establecido na Lei 16/1985, de 25 de Xuño, do Patrimonio Histórico Español, cando os seus propietarios ou titulares de dereitos reais acrediten que realizaron ó seu cargo obras de conservación, mellora ou rehabilitación en ditos inmobles.

Para desfrutar desta exención deberá acreditarse a declaración individual de interese cultural mediante a invocación da norma de rango suficiente onde se conteña, ou a súa situación indubitada dentro do perímetro delimitado como Conxunto Histórico-Artístico mediante Real Decreto ou norma de rango superior. Así mesmo, acreditarase a execución de proxectos de conservación, mellora e rehabilitación debidamente autorizados, para o cal presentaranse os proxectos, as licencias e permisos preceptivos e o certificado de fin de obra correspondente.

Os servizos técnicos municipais incorporarán un informe respecto da necesidade ou utilidade das obras para a conservación do Patrimonio. O suxeito pasivo deberá estar ao corrente das súas obrigas tributarias co concello respecto dos tributos que gravan o inmoble en cuestión e presentará declaración respecto de ter realizado o seu cargo ás obras.

c) As transmisións realizadas por persoas físicas con ocasión da dación en pago da vivenda habitual do debedor hipotecario ou garante do mesmo, para a cancelación de débedas garantidas con hipoteca que recaia sobre a mesma, contraídas con entidades de crédito ou calquera outra entidade que, de maneira profesional, realice a actividade de concesión de préstamos ou créditos hipotecarios.

Así mesmo, estarán exentas as transmisións da vivenda en que concorran os requisitos anteriores, realizadas en execucións hipotecarias xudiciais ou notariais.

Para ter dereito á exención requírese que o debedor ou garante transmítente ou calquera outro membro da súa unidade familiar non dispoña, no momento de poder evitar o alleamento da vivenda, doutros bens ou dereitos en contía suficiente para satisfacer a totalidade da débeda hipotecaria. Presumirase o cumprimento deste requisito. Non obstante, se con posterioridade se comprobase o contrario, procederase a xirar a liquidación tributaria correspondente.

Para estes efectos, considerarase vivenda habitual aquela en a que figurase empadroado o contribuínte de forma ininterrompida durante, polo menos, os dous anos anteriores á transmisión ou desde o momento da adquisición se devandito prazo fose inferior aos dous anos.

Respecto ao concepto de unidade familiar, estarase ao disposto na Lei 35/2006, do 28 de novembro, do Imposto sobre a Renda das Persoas Físicas e de modificación parcial das leis dos Impostos sobre Sociedades, sobre a Renda de non Residentes e sobre o Patrimonio. Para estes efectos, equipararase o matrimonio coa parella de feito legalmente rexistrada.

Artigo 5º. Exencións subxectivas

1. Estarán exentos deste imposto os correspondentes incrementos de valor cando a obriga de satisfacelo IIVTNU recaia sobre as seguintes persoas ou entidades:

a. O Estado, as Comunidades Autónomas e as Entidades Locais, ás que pertenza o municipio, así como os Organismos Autónomos do Estado e as entidades de dereito público de análogo carácter das Comunidades Autónomas e de ditas entidades locais.

b. O Concello de Boiro e demais entidades locais integradas ou ás que se integre dito concello, así como as súas respectivas entidades de dereito público de análogo carácter ós Organismos Autónomos do Estado.

c. As institucións que teñan a cualificación de benéficas ou de benéfico-docentes.

d. As entidades xestoras da Seguridade Social e as Mutualidades de Previsión Social reguladas na Lei 30/1995, de 8 de novembro, de Ordenación e Supervisión dos Seguros Privados.

e. Os titulares de concesións administrativas reversibles respecto ós terreos afectos ás mesmas.

f. A Cruz Roxa Española.

g. As persoas ou entidades a favor das cales se recoñeceu a exención en tratados ou convenios internacionais.

2. Non se devindicará o Imposto con ocasión das transmisións de terreos de natureza urbana derivadas das operacións de fusión, escisión e achegas non monetarias de ramas de actividade e canxe de valores reguladas na Lei 29/1991 de 16 de decembro.

Na posterior transmisión entenderase que o número de anos ó longo dos cales se puxo de manifesto o incremento do valor dos terreos non se interrompeu por causa da transmisión derivada das operacións mencionadas.

Artigo 6º.- Suxeitos pasivos.- Terán a condición de suxeitos pasivos deste imposto:

A) Nas transmisións de terreos ou na constitución ou transmisión de dereitos reais de goce limitativos do dominio, a título lucrativo, o adquirente do terreo ou a persoa a favor da cal se constitúa ou transmita o dereito real de que se trate.

B) Nas transmisións de terreos ou na constitución ou transmisión de dereitos reais de goce limitativos do dominio, a título oneroso, o transmítente do terreo ou a persoa que constituiraa ou transmita o dereito real de que se trate.

2. Nos supostos a que se refire a letra b) do apartado anterior, terán a consideración de suxeito pasivo substituto do contribuínte, a persoa física ou xurídica, ou a entidade a que se refire o artigo 35.4 da Lei 58/2003, de 17 de decembro, Xeral Tributaria, que adquira o terreo ou a persoa ou entidade a favor da que se constitúa ou transmita o dereito real de que se trate, cando o contribuínte sexa unha persoa física non residente en España.

Artigo 7º.

1. A base impoñible deste imposto está constituída polo incremento real do valor dos terreos, posto de manifesto no momento da devindicación e experimentado ao longo dun período máximo de 20 anos.

2. A determinación da base impoñible do imposto realizarase por un dos seguintes métodos:

2.1.- Método de estimación obxectivo.

2.2.- Método en función do incremento real experimentado polo terreo.

Artigo 8.-

Nas transmisións de terreos de natureza urbana considérase como valor dos mesmos ao tempo de devindicación deste imposto o que teñan fixados en dito momento para os efectos do Imposto sobre Bens Inmobles.

No obstante, cando dito valor sexa consecuencia dunha ponencia de valores que non reflicta modificacións no planeamento aprobadas con posterioridade a aprobación da citada ponencia, poderase liquidar provisionalmente este imposto conforme o mesmo. Nestes casos, na liquidación definitiva aplicarase o valor dos terreos unha vez sexa obtida conforme aos procedementos de valoración colectiva que se instrúan, referido á data da devindicación. Cando esta data non coincida coa de efectividade dos novos valores catastrais, estes corrixiranse aplicando os coeficientes de actualización que correspondan, establecidos ó efecto nas Leis de Orzamentos Xerais do Estado.

Cando o terreo, aínda sendo de natureza urbana ou integrado nun ben inmoble de características especiais, no momento da devindicación do imposto non teña determinado o valor catastral en dito momento, o Concello poderá practicar a liquidación cando o referido valor catastral sexa determinado, referindo dito valor ó momento da devindicación.

Artigo 9.-

Na constitución e transmisión de dereitos reais de goce, limitativos do dominio, a porcentaxe correspondente contida no artigo 13 desta ordenanza, aplicarase sobre a parte do valor definido no artigo anterior que represente, respecto do mesmo, o valor dos referidos dereitos calculado mediante a aplicación das normas fixadas a efectos do Imposto sobre Transmisións Patrimoniais e Actos Xurídicos Documentados, e en particular mediante aplicación das seguintes regras:

USUFRUCTO:

1.- Entendese que o valor do usufruto e dereito de superficie temporal é proporcional ó valor do terreo, a razón do 2% do valor catastral do terreo por cada período dun ano, sen que poda exceder o 70% de dito valor catastral.

2.- Nos usufrutos vitalicios estimarase que o valor é igual ó 70 por 100 do valor total catastral do terreo cando o usufrutuario conte menos de vinte anos, minorando, a medida que aumenta a idade, na proporción dun 1 por 100 menos por cada ano, co limite mínimo do 10 por 100 do valor.

3.- O usufruto constituído a favor dunha persoa xurídica se establecese por prazo superior a trinta anos ou por tempo indeterminado considerarase fiscalmente como transmisión de plena propiedade suxeita a condición resolutoria, e o seu valor equivalerá ao 100 por 100 do valor catastral do terreo usufrutuado.

4.-Cando se transmita o dereito de usufruto xa existente, as porcentaxes expresadas nas letras 1), 2) e 3) anteriores aplicaranse sobre o valor catastral do terreo ó tempo de dita transmisión.

5.-Cando se transmita o dereito de nuda propiedade o seu valor será igual á diferenza entre o valor catastral do terreo e o valor do usufruto, calculado este último segundo as regras anteriores.

USO E HABITACION:

O valor dos dereitos reais de uso e cuarto é o que resulta de aplicar o 75% do valor do catastral sobre o que foi imposto, de acordo coas regras correspondentes á avaliación dos usufrutos temporais ou vitalicios, segundo os casos.

NUDA PROPIEDADE:

O valor do dereito da nuda propiedade debe fixarse de acordo coa diferenza entre o valor do usufruto, uso ou habitación e o valor total do terreo.

Nos usufrutos vitalicios que, ó mesmo tempo, sexan temporais, a nuda propiedade se valorará aplicando, das regras anteriores, aquela que lle atribúa menos valor.

No usufruto a que se refiren os puntos 2 e 3, a nuda propiedade debe valorarase segundo a idade do mais novo dos usufrutuarios instituídos.

Artigo 10.-

Na constitución ou transmisión de dereito a elevar unha ou máis plantas sobre un edificio ou terreo, ou do dereito de realizar a construción baixo solo sen implicar a existencia dun dereito real de superficie, as porcentaxes anuais contidas no artigo 13 aplicaranse sobre a parte do valor catastral definido no parágrafo a que represente, respecto do mesmo, o módulo de proporcionalidade fixado na escritura de transmisión ou, no seu defecto, o que resulte de establecer a proporción entre a superficie ou volume das plantas a construír en voo ou subsolo e a total superficie ou volume edificados unha vez construídas aquelas.

Artigo 11.-

Nos supostos de expropiacións forzosas, as porcentaxes anuais contidas no artigo 8 aplicaranse sobre a parte do xustiprezo que corresponda ó valor do terreo, salvo que o valor definido no parágrafo a) do apartado 2 anterior fose inferior, prevalecendo neste caso, este último sobre o xustiprezo.

Artigo 12.-

1.-Cando se modifiquen os valores catastrais como consecuencia dun procedemento de valoración colectiva de carácter xeral, tomarase como valor do terreo, ou da parte deste que corresponda segundo as regras contidas nos artigos 8, 9, 10 e 11 desta Ordenanza, o importe que resulte de aplicar ós novos valores catastrais a redución do 40 por 100, que se aplicará respecto de cada un dos cinco primeiros anos de efectividade dos novos valores catastrais.

2.-A redución prevista neste apartado non será de aplicación ós supostos nos que os valores catastrais resultantes do procedemento de valoración colectiva a que o mesmo se refire sexan inferiores ós ata entón vixentes.

3.-O valor catastral reducido en ningún caso poderá ser inferior ó valor catastral do terreo antes do procedemento de valoración colectiva.

Artigo 13º.-

1. Para determinar a base impoñible a que se refiren os artigo 7 e seguintes, aplicarase sobre o valor do terreo no momento da devindicación, determinado conforme o disposto nos artigos 8, 9, 10, 11 e 12 desta ordenanza, os seguintes coeficientes:

Non obstante, en ningún caso os coeficientes relacionados no cadro anterior, poderán ser superiores aos coeficientes actualizados ao abeiro do establecido no artigo 107.4 do RDL 2/2004, de 5 de marzo. Nese caso aplicarse directamente os coeficientes máximos legais actualizados.

2. Para determinar o número de anos ao longo dos cales se puxo de manifesto o incremento de valor, só se considerarán os anos completos que integren devandito período, sen que a tales efectos poidan considerarse as fraccións de ano. No caso de que o período de xeración sexa inferior a un ano, prorratearase o coeficiente anual tendo en conta o número de meses completos, é dicir, sen ter en conta as fraccións de mes.

3. Cando, a instancia do suxeito pasivo, conforme ao procedemento establecido no artigo 3.3.e) da presente ordenanza, se constate que o importe do incremento de valor é inferior ao importe da base impoñible determinada conforme o disposto nos apartados anteriores, tomarase como base impoñible o importe do devandito incremento de valor.

SECCION PRIMEIRA

Artigo 14º.- Cota Tributaria

1.- A cota íntegra deste imposto será a resultante de aplicar á base impoñible os seguintes tipos:

2.- A cota líquida do imposto será o resultado de aplicar sobre a cota íntegra no seu caso, a bonificación a que se refire o artigo seguinte desta ordenanza.

Artigo 15º. Bonificación

Establécese unha bonificación de ata o 95 por 100 da cota íntegra do imposto, nas transmisións de terreos, e na transmisión ou constitución de dereitos reais de goce limitativos do dominio, realizadas a título lucrativo por causa de morte a favor dos descendentes e adoptados, os cónxuxes e os ascendentes e adóptantes, de acordo co seguinte:

Artigo 16º.- Devengo

1. O imposto devindícase:

a) Cando se transmita a propiedade do terreo, xa sexa a título oneroso ou gratuíto, entre vivos ou por causa de morte, na data da transmisión.

b) Cando se constitúa ou transmita calquera dereito real de goce limitativo do dominio, na data en que teña lugar a constitución ou transmisión.

2. Ós efectos do disposto no apartado anterior considerarase como data da transmisión:

A) Nos actos ou contratos entre vivos, a do outorgamento do documento público e, cando se trate de documentos privados, a da súa incorporación ou inscrición nun Rexistro Público ou a da súa entrega a un funcionario público por razón do seu oficio.

B) Nas transmisións por causa de morte, a do falecemento do causante.

Artigo 17º.- Devendicación do imposto. Normas especiais.-

1. Cando se declare ou recoñeza xudicial ou administrativamente por resolución firme a nulidade, rescisión ou resolución do acto ou contrato determinante da transmisión do terreo ou da constitución ou transmisión do dereito real de goce sobre o mesmo, o suxeito pasivo terá dereito á devolución do imposto satisfeito, sempre que dito acto ou contrato non lle tivera producido efectos lucrativos e que reclame a devolución no prazo de cinco anos dende que a resolución quedou firme, entendéndose que existe efecto lucrativo cando non se xustifique que os interesados deban efectuar as recíprocas devolucións a que se refire o artigo 1.295 do Código Civil. Aínda que o acto ou contrato non produza efectos lucrativos, si a rescisión ou resolución se declarase por incumprimento das obrigas do suxeito pasivo do imposto, non procederá devolución algunha.

2. Si o contrato fica sen efecto por mutuo acordo das partes contratantes, non procederá a devolución do imposto satisfeito e considerarase como un acto novo suxeito a tributación. Como tal mutuo acordo estimarase a avenencia en acto de conciliación e o simple allanamiento á demanda.

3. Nos actos ou contratos en que medie algunha condición, a súa cualificación farase con amaño ás prescricións contidas no Código Civil. Si fose suspensiva non se liquidará o imposto ata que esta se cumpra. Se a condición fose resolutoria, esixirase o imposto, a reserva, cando a condición se cumpra, de facer a oportuna devolución segundo a regra do apartado 1 anterior.

Artigo 18º .-

O período de imposición é o tempo durante o cal o terreo pertence a un mesmo propietario ou o tempo durante o cal unha persoa é titular dun dereito real de goce limitativo do dominio, e computarse a partir da transmisión inmediata anterior do terreo ou dereito real de goce ou dende a data de constitución deste último, calquera que sexa esa data, sempre que tivera lugar dentro dos últimos vinte anos. Se a data fose máis remota, o período de imposición limitarase a vinte anos.

SECCIÓN PRIMEIRA

Artigo 19º.- Obrigas materiais e formais

1. Os suxeitos pasivos virán obrigados a presentar ante este Concello declaración segundo o modelo determinado polo mesmo, contendo os elementos da relación tributaria imprescindible para practica-la liquidación procedente.

2. Dita declaración deberá ser presentada nos seguintes prazos, a contar dende a data en que se produza o devindicación do imposto:

a) Cando se trate de actos <<inter vivos>>, o prazo será de trinta días hábiles.

b) Cando se trate de actos por causa de morte, o prazo será de seis meses prorrogables ata un ano a solicitude do suxeito pasivo.

3. Á declaración acompañaranse os documentos no que consten os actos ou contratos que orixinan a imposición.

Artigo 20º.- Establecese o sistema de autoliquidación polo suxeito pasivo, que levará consigo o ingreso da cota resultante da mesma dentro dos prazos previstos no artigo 13, excepto cando se trate do suposto a que se refire o parágrafo a) do apartado 2 do artigo 7.

Artigo 21º.- Con independencia do disposto no apartado primeiro do artigo 19 están igualmente obrigados a comunicar ó Concello a realización do feito impoñible nos mesmos prazos que os suxeitos pasivos:

a) Nos supostos contemplados na letra a) do artigo 6º da presente Ordenanza, sempre que se produciran por negocio xurídico entre vivos, o donante ou a persoa que constitúa ou transmita o dereito real de que se trate.

b) Nos supostos contemplados na letra b) de dito artigo, o adquirente ou a persoa a favor da cal se constitúa ou transmita o dereito real de que se trate.

Artigo 22º.-

De conformidade co artigo 254 da Lei hipotecaria, non se fará ningunha inscrición no Rexistro da Propiedade sen que se acredite previamente o pagamento do imposto sobre o incremento do valor dos terreos de natureza urbana causado polo acto ou contrato que se solicita inscribir.

Malia o parágrafo anterior, procederase de conformidade co establecido nos artigos 255 e seguintes da Lei hipotecaria.

Artigo 23.- Asemade os Notarios estarán obrigados a remitir ó Concello respectivo, dentro da primeira quincena de cada trimestre, relación ou índice comprensivo de tódolos documentos por eles autorizados no trimestre anterior, nos que se conteñan feitos, actos ou negocios xurídicos que poñan de manifesto a realización do feito impoñible deste imposto, con excepción dos actos de última vontade. Tamén estarán obrigados a remitir, dentro do mesmo prazo, relación dos documentos privados comprensivos dos mesmos feitos, actos ou negocios xurídicos, que lles fosen presentados para coñecemento ou lexitimación de firmas. O prevido neste apartado enténdese sen prexuízo do deber xeral de colaboración establecido na Lei Xeral Tributaria.

SECCION SEGUNDA. Inspección e recadación

 Artigo 24º.- A inspección e recadación do imposto realizarase de acordo co prevido na Lei Xeral Tributaria e nas demais Leis do Estado reguladoras da materia, así como nas disposicións ditadas para o seu desenvolvemento.

SECCION TERCERA

Infraccións e Sancións

Artigo 25º.- En todo o relativo á cualificación das infraccións tributarias así como á determinación das sancións que polas mesmas correspondan en cada caso, aplicarase o réxime regulado na Lei Xeral Tributaria e nas disposicións que a complementan e a desenvolvan.